«ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ, ΛΑΜΠΡΥΝΘΩΜΕΝ ΛΑΟΙ !»

korinthosnews  | 

Γράφει η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ-ΡΟΥΚΗ

(Ιδιοκτήτρια Κέντρου Ξένων Γλωσσών-Διευθύντρια Σπουδών)

Υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος Π.Ε. Κορινθίας με την

«Πρωτοβουλία για την Πελοπόννησο» του Παναγιώτη Νίκα

 

Κόρινθος 28 Απριλίου 2019

 

«Ανάσταση κι Αγάπη λαμπερή,

κάθε καμπάνα χαρωπά σημαίνει

και ξημερώνει μέρα και φορεί

στολή μ’ αστέρια κ’ άνθια κεντημένη…

και μέσα στην καρδιά μου μυστικά

νιώθω να ξημερώνει μια ημέρα,

με κάλλη πλέον μαγικά,

απ’ όσα είναι στη γη και στον αιθέρα»

μας τραγουδάει ο ποιητής Κωστής Παλαμάς για την λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου.

Η ημέρα της Αναστάσεως είναι όντως, Λαμπρή!
Διότι ΔΕΝ είναι μία συνηθισμένη χρονική ημέρα, είναι η όγδοη Ημέρα,
η αρχή της αναδημιουργίας του σύμπαντος, η όγδοη ημέρα που δεν θα τελειώσει ποτέ, γιατί είναι η ίδια η αιωνιότητα.
Μέσα σ’ αυτή την μέρα έζησαν και ζουν οι ’γιοι μάρτυρες, που έτρεχαν και τρέχουν χαρούμενοι προς το μαρτύριο, γιατί ο θάνατος νεκρώθηκε και έτσι η ημέρα της Αναστάσεως έγινε αιτία λάμπρυνσης των ανθρώπων.

Την νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου ο ’δης σκυλεύτηκε και ο θάνατος νεκρώθηκε.
Ο πόλεμος εναντίον του θανάτου κρίθηκε.
Η μάχη κερδήθηκε διότι ο Χριστός ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ.
Η κατάργηση του θανάτου σημαίνει κατάργηση της φθοράς.
Φθορά και θάνατος είναι έννοιες ταυτόσημες.

Από το μνήμα η φύση ανατέλλει ελεύθερη από την φθορά, την αμαρτία και τον φόβο του θανάτου. Τώρα, όλα είναι γεμάτα από φως, οι ουρανοί, η γη, ο ’δης.

Το Φως της Αναστάσεως φώτισε την γη κάτω, φώτισε και τους ουρανούς άνω, ενώ ταυτόχρονα έλαμψε το σκοτεινό βασίλειο του θανάτου.
Ο ’δης φοβισμένος απέστρεψε το πρόσωπο του εξ αιτίας της φωτεινότητας του παράδοξου Επισκέπτου του.
Αυτό το φως ήταν το ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, Ο ΛΟΓΟΣ!

Η λάμπρυνση αυτή της κτίσης είναι αιτία χαράς και πανηγυρισμού.
Στην χαρά αυτή συμμετέχουν και συνεορτάζουν οι άνω με τους κάτω «Πάσχα Θεού το σωτήριον» ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ψάλλουν!
ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ!

Ας ψάλλουμε μαζί με τα χερουβείμ και τα σεραφείμ «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
Διότι ΝΑΙ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Το μαρτυρεί ο αποκυλισθείς λίθος του τάφου που φύλαγε η κουστωδία.
Το μαρτυρεί το σουδάριο και τα οθόνια που βρέθηκαν μέσα στον κενό τάφο.

Το μαρτυρούν οι μυροφόρες.

Το μαρτυρεί η μεταστροφή των δειλών μαθητών σε λέοντες, πυρ πνέοντος.

Το μαρτυρεί η μεταστροφή του Παύλου από φοβερό διώκτη του Χριστού σε μεγαλύτερο Απόστολο των Εθνών.
Το μαρτυρούν οι μυριάδες των μαρτύρων.

Το μαρτυρεί η θριαμβευτική εξάπλωση του Ευαγγελίου στα Έθνη.

Το μαρτυρούν τα θαύματα που έγιναν και γίνονται στο όνομα του σταυρωθέντος και Αναστάντος Χριστού!

Αυτό το Πάσχα, ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να μπει μέσα το Αναστάσιμο Φως και να πιστεύσουμε στην Ανάσταση Του.
Διότι όποιος πιστεύει στην Ανάσταση του Κυρίου, ανασταίνεται μαζί Του.
Γιατί πίστη στον Χριστό χωρίς πίστη στην Ανάσταση είναι πλάνη όπως μας λέει ο Θείος Παύλος: 
«Ει Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις ημών» (Α΄ Κορ. 13-15), δηλαδή «Αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε το κήρυγμα μας γι’ αυτόν είναι κούφιο, ψεύτικο και η δική σας πίστη ψεύτικη».

Ας πετάξουμε την κακία από πάνω μας κι ας αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον για να λάμψουμε από το ανέσπερο Φώς της Αναστάσεως.
«Και αλλήλους περιπτυξώμεθα είπωμεν αδελφοί, και τοις μισούσιν ημάς συγχωρήσωμεν πάντα τη αναστάσει», δηλαδή «Αδέλφια μου, ας πούμε και σε εκείνους που μας μισούνε να τα συγχωρήσουμε όλα τώρα που αναστήθηκε ο Χριστός».

Αυτό το Πάσχα ας τελέσουμε μυστικά τους πνευματικούς μας γάμους με τον Αναστημένο Χριστό!

Αυτό το Πάσχα ας γίνει η διάβαση, το πέρασμα για την πνευματική μας Ανάσταση.

Ας ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τον συνάνθρωπο μας.
Διότι παρόλο που έχουμε τα σωματικά μας μάτια ανοικτά, βρισκόμαστε σε φρικτό σκοτάδι.

Ας επανεξετάσουμε ποιοι είμαστε, γιατί υπάρχουμε, τι πρέπει να κάνουμε και ας πάρουμε αποφάσεις που θα αλλάξουν σημαντικά την ζωή μας.

Για χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος προσπάθησε και προσπαθεί να γνωρίσει τον εαυτό του.
Αλλά, για πολλούς ανθρώπους, η έρευνα αυτή ήταν και είναι μάταιη, γιατί την κάνουν με τα πνευματικά τους μάτια κλειστά.

Η αυτογνωσία ήταν και θα είναι πάντα ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι.
Η ίδια η επιβίωση μας εξαρτάται από αυτή.
Όμως, δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε από τις δυσκολίες αυτού του εσωτερικού ταξιδιού και να πιστεύουμε ότι μόνο με την ακαδημαϊκή ή την επιστημονική γνώση θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

Γι’ αυτό πρέπει να ζητήσουμε από τον Αναστημένο Χριστό να μας θεραπεύσει από την πνευματική μας τύφλωση, έτσι ώστε να μας φωτίσει να δούμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είναι.

Ας ταπεινωθούμε, ας γίνουμε επιεικής με τούς άλλους, χωρίς να έχουμε την ανάγκη να τους ταπεινώσουμε για να ανυψωθούμε.
Ας δούμε τα υλικά αγαθά, όχι σαν κάτι που μπορούμε να αρπάξουμε, αλλά σαν κάτι που μπορούμε να προσφέρουμε.

Ας δούμε τον συνάνθρωπο μας όχι σαν αντικείμενο με το οποίο μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, αλλά σαν μία εικόνα που οδηγεί στην αναζήτηση του προτύπου, όπως λέει ο Ιωάννης της Κλίμακος.

Αυτό το εσωτερικό ταξίδι, θα μας οδηγήσει σίγουρα στην λυτρωτική συνάντηση με τον Αναστημένο Χριστό εάν πράγματι το επιθυμούμε.
Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να τολμήσουμε να δούμε την αλήθεια μέσα μας, έστω κι αν αυτό σημαίνει να δούμε την εσωτερική μας φρίκη.
Τότε μόνο η έπαρση θα γίνει ταπείνωση και ο εγωκεντρισμός Αγάπη.

Ας τολμήσουμε αυτό το εσωτερικό ταξίδι αυτό το Πάσχα, αψηφώντας τις δυσκολίες, τις πτώσεις, τις θλίψεις.

Ας διαβούμε στην απέναντι όχθη κρατώντας διαρκώς αναμμένο μπροστά μας το Αναστάσιμο Φως, καθώς Πάσχα σημαίνει Διάβαση, από το σκοτάδι στο φως!
Πέρασμα, από την απόγνωση στην ελπίδα, από την αμαρτία στην αγιότητα!
Μετάβαση από τον θάνατο στην ζωή, από την προσωρινότητα στην αιωνιότητα, από τον πόνο στη δόξα!

Ειλικρινά, μόνο τότε η ζωή μας θα αποκτήσει αληθινό νόημα:
Θυσία, Γολγοθάς, Σταυρός, ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

«’ξιον εστί μεγαλύνειν σε τον ζωοδότην,
τον εν τω σταυρώ τας χείρας εκτείναντα
και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού»